Złamania kości to przerwanie ciągłości tkanki kostnej z uszkodzeniem okolicznych tkanek. Złamania kości mogą być otwarte (złamanie, wskutek którego złamana kość przebija skórę) lub zamknięte (skóra i tkanki miękkie nad złamaniem są nienaruszone).
Proste (w linii złamania występują tylko dwa odłamy kostne) lub z przemieszczeniem odłamów kostnych (tzn. nie ma między nimi żadnego kontaktu).
Złamania kości mogą być także stawowe i pozastawowe, poprzeczne i spiralne, a nawet w kształcie motyla.
Złamania kości – objawy złamania kości
Niezależnie od tego, do jakiego rodzaju złamania kości doszło, pojawiają się podobne objawy, takie jak:
- ograniczenie ruchomości kończyny
- ból nasilający się przy ruchu
- obrzęk
- wylew krwawy i zasinienie
- zniekształcenie
- nienaturalne ułożenie kończyny
- przy złamaniu otwartym pojawia się rana, z której mogą wystawać odłamy kostne
Złamanie większych kości może doprowadzić do wstrząsu. Jest on wynikiem zaburzenia homeostazy organizmu, której przyczyną jest niedostateczny przepływ krwi przez tkanki i narządy, a co za tym idzie – dostarczenie niewystarczającej ilości tlenu do komórek, ich niedożywienie.
Złamania kości – przyczyny. Urazy
Do złamania kości może dojść w wyniku upadku lub uderzenia, np. złamanie kości śródstopia czy złamanie kości udowej na nartach.
Fizjologiczna utrata masy kostnej rozpoczyna się już po 30. roku życia i wynosi niecały 1 proc. rocznie (zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn). Dzieje się tak, bo z upływem czasu obniża się aktywność enzymów biorących udział w metabolizmie witaminy D i jej wchłanianie w jelitach.
Efektem tego jest obniżenie stężenia wapnia we krwi i wzrost wydzielania parathormonu (hormon gruczołów przytarczycznych), co prowadzi do nasilenia procesów niszczenia kości i w efekcie do osteoporozy.
Utrata masy kostnej u kobiet jest najwyraźniejsza w pierwszych latach po menopauzie. W tym okresie kobiety są narażone na złamania kości nadgarstka.
Bolesne i ograniczające aktywność są także kompresyjne złamania kręgów kręgosłupa (najczęściej w odcinku lędźwiowym i piersiowym).
To właśnie one są odpowiedzialne za utratę wzrostu. Kolejnym zagrożeniem są złamania kości szyjki udowej (zdarzają się zwykle po 70. roku życia). W wyniku osteoporozy pomenopauzalnej na złamania narażone są kręgi, żebra, miednica, kość udowa i promieniowa.
- ZŁAMANIE ŻEBRA – jak rozpoznać objawy? Pierwsza pomoc i leczenie
- Choć jest wiele metod pozwalających skutecznie leczyć złamania, wciąż nie wiadomo, u których kobiet może do nich dojść.
- Wiadomo jednak, że chorobie sprzyjają: długotrwałe niedobory estrogenów(np. wczesne wygaśnięcie funkcji jajników, zaburzenia hormonalne), obciążenie genetyczne (mała masa kostna, kobiety drobne i szczupłe są bardziej narażone), siedzący tryb życia, czyli mała aktywność fizyczna, dieta dostarczająca małych dawek witaminy D i wapnia, nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, picie dużych ilości kawy, długotrwała terapia hormonami z grupy glikokortykoidów, stosowana np. przy astmie oskrzelowej.
Złamania kości – przyczyny. Guzy kości i szpiku kostnego
Złamania kości mogą być objawem nowotworów kości, które zwykle dotykają albo osób młodych, albo 60-latków. Nowotwory kości najczęściej objawiają się bólem kości, który pojawia się w miejscu, gdzie rozwija się guz (czasami może być wyczuwalny). Ponadto pojawiają się zgrubienie powstałe na kości i opuchlizna.
Przyczyną złamania kości mogą być również nowotwory szpiku kostnego, np. szpiczaka mnogiego, jednak są one jednym z bardzo wielu objawów tego nowotworu. Początkowo pojawiają się objawy, które łatwo pomylić je z przeziębieniem.
Pojawiają się też bóle kości, dość często w okolicy lędźwiowej, bóle głowy, które można pomylić z migreną. Pojawiają się również złamania.
Nowotworowy rozrost komórek obecnych w szpiku kostnym przyczynia się do wypierania komórek zdrowych, czego skutkiem jest stopniowe niszczenie kości.
Złamania kości – przyczyny. Złamanie zmęczeniowe
Szczególnym rodzajem złamania jest złamanie zmęczeniowe, którego przyczyną się powtarzające się przeciążenia kości – najczęściej kończyn dolnych.
Na złamania zmęczeniowe szczególnie narażeni są wojskowi, sportowcy (biegacze, tancerze).
Źródło: www.poradnikzdrowie.pl
WSTECZ
